Nie jestem mistrzynią w fotografowaniu i myślę, że mistrzów w tej dziedzinie nie ma. Wiele zależy od aparatu. Mój sprzęt to słaby aparat cyfrowy, który jest już w rozsypce. Mam jednak cichą nadzieję, że z czasem się to zmieni mimo, że nadzieja matką głupich.
Póki co do fotografii mam nieco inne podejście. Inaczej interpretuję pewne sprawy, staram się zawrzeć w zdjęciu jakieś przesłanie. Uważam, że nie jakość jest najważniejsza, ale emocje. Poza tym sądzę, iż pomysły w fotografii odgrywają również olbrzymią rolę.

Moja przygoda z fotografią zaczęła się dość wcześnie, bo już w wieku jedenastu lat lubiłam robić zdjęcia na rodzinnych przyjęciach, choć nie ukrywam, że jeszcze bardziej lubiłam do nich pozować. Obecnie często fotografuję, gdyż zdjęcia zatrzymują cenne, piękne chwile, do których zawsze można powrócić i powspominać. Uwielbiam robić autoportrety, a także uwieczniać na zdjęciach przyrodę, ludzi, krajobrazy i różne, dziwne rzeczy.

O sobie pisać nie lubię, ale myślę, że jestem osobą, która ma dziwne podejście do życia. Z reguły pesymistka, bardzo naiwna. Kocham zwierzęta. Zajmuję się fotografią, lubię podróżować i dużo piszę. Często przelewam emocje na kartkę papieru, niektóre z nich znajdują się również w mojej galerii. Poza tym do swoich ulubionych zajęć mogę zaliczyć również słuchanie muzyki, gdyż bez niej nie wyobrażam sobie życia. Jestem w stanie wszystko tolerować, co nie oznacza, że wszystko akceptuję. Bywam wredna, chamska i egoistyczna. Moją główną wadą jest nadwrażliwość. Zalet nie wymienię, bo nawet nie wiem, czy takowe posiadam.



Ktoś powiedział , że większą sztuką jest zrobić dobre zdjęcie słabym aparatem, niż lustrzanką. I ja się pod tym podpisuję.